NL | EN

De ordes als ornament van de Bijloke

De klassieke ordes zijn vandaag iets van het verleden. Het modernisme heeft grondig afgerekend met de veronderstelling dat een bepaalde set ornamenten relevant kan zijn voor het architectuurontwerp, of dat het samengestelde karakter van het gebouw uit esthetische of andere overwegingen visueel moet worden uitgedrukt, of dat specifieke historische referenties, zoals de ordes, tot de kern zelf van de architectuur behoren. Deze zogenaamde irrelevantie van de klassieke ordes betekent echter niet dat proportie en proportionaliteit niet meer van belang zijn in het denken over architectuur, zij het wel meestal impliciet.

Met deze kritische ingesteldheid willen we in de ontwerpoefening onderzoeken hoe het ontwerpsysteem van de ordes alsnog kan worden ingezet op een complexe site in Gent, de Bijloke. De Bijloke is een aggregaat van vaak op zich duidelijk gestructureerde gebouwen uit uiteenlopende historische periodes. Sommige gebouwen of gebouwdelen zijn relatief zelfstandig of autonoom, andere, vaak latere toevoegingen, proberen zich in te passen of pogen een soms lokale systematiek tot stand te brengen.

Deze oefening kadert binnen een samenwerking van de vakken Architectuurtheorie I en Architectuurontwerp II van de tweede bachelor.